Grandeur

De Casino behoort als Neoromaans gebouw met Neoclassistische elementen onmiskenbaar tot het stedelijk patrimonium van Sint-Niklaas en kan met het stadhuis, de religieuze gebouwen, enkele kastelen en burgerhuizen in de stad tot het voornaamste stedelijke, architecturale erfgoed gerekend worden.

 

 

 

 

 

Het schilddak van het historische gebouw wordt gekenmerkt door een houten kroonlijst en een kantelenrij. De rondbogige lange ramen in het symmetrische cordon en een tongewelf geven de binnenzaal een enorme grandeur. Ook talrijke ornamenten zoals zuilen, moluren, stukwerk, sierbogen en sokkels dragen bij tot het groots karakter van het gebouw.

 

 

 

 

 

Histoire

De Casino werd in 1852 in opdracht van lokale notabelen gebouwd als centrale concertzaal voor Sint-Niklaas (klassieke akoestische muziek). Van bij het ontstaan kreeg de zaal dus een culturele bestemming. De toenmalige ‘Société de Musique’ beheerde het gebouw.

Decennia lang vonden in de zaal concerten, feesten, banketten en bals plaats. Kort na Wereldoorlog I (1919) werd De Casino volledig verbouwd door de Sint-Niklase zakenman Desiré De Fonteyne om er een bioscoop in onder te brengen: de zaal werd verdeeld in een benedenzaal, een balkon en verschillende loges aan de zijkanten. In totaal konden 459 toeschouwers plaatsnemen in Cinema Casino. De Spiegel vond in het Sint-Niklase Stadsarchief ondertussen de oude plannen en enkele stedelijke machtigingen. Bioscopen werden in die tijd als ‘gevaarlijke, ongezonde en ongemakgevende gestichten’ omschreven.De betreffende plannen maken gewag van ‘een kinema-inrichting met electrieken motor in een straalwerpkamer en gaten om de bedorven luchten buiten te werpen’. De bioscoop werd na Wereldoorlog II overgenomen door de familie Gaudaen, die tot in 2000 de Sint-Niklase Cinema Select uitbaatte. Omdat het gebouw in 1949 gedeeltelijk afbrandde, renoveerde André Gaudaen het gebouw zorgvuldig en raakte Cinema Casino op tijd klaar voor de gouden cinemajaren van weleer. Omdat in De Casino vooral het lichtere genre werd getoond, kreeg de bioscoop een louche imago.

Cinema Casino sloot haar deuren in 1969. Sindsdien bevond zich op de benedenverdieping een eetgelegenheid en betrokken verscheidene handelszaken het pand. In de zaal werd een gordingvloer aangebracht om de grote ruimte op te delen in compartimenten voor opslag. De laatste jaren fungeerde het grootste compartiment als repetitieruimte. Het gebouw kwam grotendeels leeg te staan, wat onmiskenbaar het verval betekende…